Er zijn gelovigen die een onzichtbare last met zich meedragen: de angst om het ‘kwijt te raken’. De vraag “Kan ik mijn redding verliezen door mijn eigen falen?” is niet alleen een dogmatisch puzzelstuk, het is een existentiële aanval op je vrede.
In de theologie staan hierbij twee kampen tegenover elkaar: de ‘Afvalleer’, die stelt dat je jouw behoud door eigen schuld kunt verliezen, en de ‘Volhardingsleer’, die rust in de blijvende trouw van God.
Wie dieper in de bronnen van de Bijbelse verbondsleer duikt, ontdekt dat onze redding geen wankel kaartenhuis is, maar een juridisch en geestelijk fundament dat door God Zelf is gelegd. Er is sprake van vijf Bijbelse inzichten die de onzekerheid wegnemen en laten zien waarom een waarlijk kind van God nooit meer verloren kan gaan.
Het boek van David Pawson “Eens gered – altijd gered!?” heeft bij Hans de Jongh sr. een geestelijke zoektocht op gang gebracht naar de vraag naar het eeuwig behoud van een kind van God.
